والر اشتاین با وام گرفتن از اچ.تاونی تمثیل زیبایی را با عنوان بچه قورباغه ها و محدودیت اکولوژیکی و نظام سرمایه داری جهانی مطرح می کند که فشرده ای از ان در زیر می اید:

در دریاچه ای، اجتماع قورباغه ها به تولید مثل می پردازند . همه ساله از این را تعداد زیادی بچه قورباغه به دنیا می ایند . بعد از مدتی از این همه قورباغه ها فقط تعداد محدودی از انها زنده می مانند و بقیه از میان می روند این بچه قورباغه ها بزرگ می شوند و زندگی توام با شادیکامی را در دریاچه شروع می کنند اما گاهی به یاد خواهران و برادران از دست رفته خود می افتند و با یکدیگر چنین به گفت و گو می نشینند : اگر بچه قورباغه های فوت شده از نظر ژنتیکی هم با ما برابر بوده اند باز هم بوم شناسی در یاچه محدودیت هایی را برای انها فراهم می ساخت . زیرا توان اکولوژیکی دریاچه ،فقط می تواند به تعداد معینی قورباغه امکان زیست بدهد .

والر اشتاین با بهره گیری از این تمثیل به قضاوت کشور های پیشرفته درباره ی کشور های در حال توسعه می پردازد و می گوید:به نظر کشور های پیشرفته در جهان امروزمعیار مهم جهت تآمین و تضمین زندگی ،وجود  منابع کافی ،ثروت تکنولوژی پیشرفته و جمعیتی متناسب با در امد می باشد که این شرایط فعلا در اختیار کشور های پیشرفته قرار دارد .

.............................................................................................

پژوهشگر : خانم مونا عبدی

.............................................................................................

منابع :

 فلسفه های محیطی و مکتب های جغرافیایی ، تالیف دکتر حسین شکویی